سلام به تمام  دوستان

به خصوص اونایی که به من لطف دارن و نوشته های منو می خونن و نظرشون به من می گن

این روزا دارم خودمو آماده می کنم واسه امتحان کاردانی به کارشناسی اونم آزاد

آخه ما دیگه عادت کردیم به قول یکی از همکلاسی هام که می کفت ما دیگه به دانشکاه آزاد عادت کردیم

از اینکه نتونستم زود اپ کنم ببخشید دیگه

من رفتم تا بعد از امتحان  به همه نوع و مدل دعا نیازمندیم

داشتم می گفتم ...............

این زندگی من است؟

فکر اینکه تا چشم کار می کند هفته ها،ماه ها،سالهایی را که هیچ انتظاری،هیچ

نویدی،روشنشان نمی کند باید پشت سر هم ردیف کنی،نفسم را بند می آورد.گویی دنیا بی

 آنکه خبر بدهد،مرده است.این دلتنگی نمی دانم چه نام دارد

مدتیست با پا های سست و بی حال خود را می کشم.در سینه ام ماهها و خورشید ها می

چرخند.گاهی سر شار از شادیی کودکانه می شوم.در عالم خیرگی ناشی از شادی بهش

گفتم:"دلم برایت تنگ می شود که اینطور بی قراری می کنم و اینقدر سراغت می آیم"از

غیبتش رنج می برم حضور او لازم است تا به نیازی که به تو دارم پی ببرم

بگذار این شادی همچون آب آبشارها مرا ببرد

 

در دنیا چیزی بهتر از این به فکرم نمی رسد که خودم باشم و او را دوست داشته باشم

نوشته شده در چهارشنبه چهارم مهر 1386ساعت 12:37 توسط (مهدی) نیکالاس| |